Jacek Kwieciński pisał przed laty…

O Polsce i prywacie „Szczera, konkretna i wszechstronna ocena działalności urzędu prezydenckiego długo pozostawała tematem tabu. Obecnie kwestia szczególnej prezydentury Lecha Wałęsy stanęła na porządku dziennym. (…) W mediach i wśród tzw. środowisk opiniotwórczych powraca dobrze znana stylistyka, mająca dyskusję zastąpić czy też raczej zamknąć. (…) Toteż polityków, którzy postawili wreszcie sprawę otwarcie, nazywa się faszystami, schizofrenikami, pogrobowcami Ku-Klux-Klanu, osobnikami oszalałymi z chamstwa i nienawiści, prymitywnymi i zdziczałymi demagogami, żerującymi na ludzkim nieszczęściu. (…) Polska demokracja jest strukturą niezmiernie łatwą do skruszenia. Mamy dziś do czynienia z próbą skruszenia polskiej demokracji. Odbywa się to przez konstruowanie ośrodka politycznego, który ma się znaleźć poza kontrolą, który stwarza dla siebie warunki bezkarnego przekraczania uzyskanej legitymizacji wyborczej i który w istocie, choć być może nie w sposób deklaratywny,