W imię honoru Polski. Konteksty przemówienia ministra Józefa Becka 

„Pokój jest rzeczą cenną i pożądaną. Nasza generacja, skrwawiona w wojnach, na pewno na okres pokoju zasługuje. Ale pokój, jak prawie wszystkie sprawy tego świata ma swoją cenę, wysoką, ale wymierną. My w Polsce nie znamy pojęcia pokoju za wszelką cenę. Jest jedna tylko rzecz w życiu ludzi, narodów i państw, która jest bezcenna. Tą rzeczą jest honor”.

To ostatnie sześć zdań przemówienia, jakie wygłosił 5 maja 1939 roku w Sejmie Rzeczypospolitej Józef Beck, minister spraw zagranicznych RP. Przemówienia, które wzbudziło entuzjazm Polaków i podziw przyjaciół Polski. Wrogowie natomiast zrozumieli, że Polski nie da się oszukać gładkimi obietnicami i wmanewrować w zgniłe kompromisy. Beck określając cenę pokoju, uzmysłowił wrogom państwa i narodu polskiego, że jedynym sposobem realizacji ich skrywanych pragnień i planów jest wojna. Przemówienie to było i wielkie, i tragiczne, bowiem „(…) mowa ta była przekreśleniem całej polityki Becka, przyznaniem się przez Becka