Dekady zbrodni. Setna rocznica powstania Związku Sowieckiego

„Nie jesteśmy utopistami. Wiemy, że nie każdy robotnik, nie każda kucharka, mają kompetencje, by z marszu przystąpić do rządzenia państwem” – napisał w 1917 roku Włodzimierz Uljanow (pseudonim konspiracyjny Lenin). I postulował, aby świadomi klasowo robotnicy i żołnierze uczyli się sztuki zarządzania. Tymczasem jednak stery rządów w ustroju komunistycznym winni ująć w dłonie zawodowi rewolucjoniści, ludzie wiedzący, że drzewo rewolucji należy hojnie podlewać krwią.

Słusznie zauważyła Krystyna Kersten, że wprawdzie to nie komuniści wymyślili obozy koncentracyjne, ale zawsze i wszędzie zaczynali swe rządy od ich utworzenia. Nigdzie bowiem i nigdy komuniści nie zdobyli rządów w sposób demokratyczny i legalny. Jedynym źródłem ich władzy była przemoc. Zaś „przemoc można starać się usprawiedliwiać, jednak nigdy nie będzie ona prawomocna” – to słowa Hannah Arendt, wnikliwej badaczki totalitaryzmów.

„Widmo krąży nad Europą, widmo