Marsz „czarnych koszul” na Rzym. Powojenna anarchia i tęsknota za silną władzą

Zmęczeni wielką wojną ludzie chcieli pokoju i powrotu do normalności. Jednak, jak się rychło okazało, nie sposób było wrócić do przeszłości. Stare zasady światowego wolnego rynku nie działały, a państwa przyzwyczaiły się do kontrolowania gospodarki. Rynkiem sterowali technokraci zamiast „niewidzialnej ręki”. Dawny, oparty na złocie, godny zaufania pieniądz zastąpiły pieniądze papierowe, których im było więcej, tym mniej były warte. Poprzednie systemy bezpieczeństwa runęły, a nowych nie zbudowano. Stare marzenia kłóciły się z nowymi realiami, a stare realia uniemożliwiały realizację nowych marzeń.

Wielka wojna przyspieszyła erozję europejskiej cywilizacji, pozostawiając ludzi zdezorientowanych i pozbawionych oparcia w dotychczas wyznawanych wartościach. Wiara w Boga i wiara w ludzki rozum umierały w miastach równanych z ziemią; szacunek dla autorytetów ginął w okopach razem z nadzieją w rozwój ludzkości. Postęp techniczny, ten budzący zachwyt cud ludzkiej