Herezja samorealizacji

Pignatelli był wtedy już nieformalnym liderem hiszpańskich jezuitów. Potem całego niszczonego zakonu. Żył w czasach, gdy wyzwolony z wszelkich więzów rozum ludzki sprowadzał na Europę mroki oświecenia. Święty nie tylko nie stracił wiary, ale swoją pracą przyczynił się do odtworzenia zakonu. Zmarł powszechnie kochany za miłość, pokorę, wysoką kulturę i inne cnoty. Zakon formalnie przywrócono trzy lata po jego śmierci. Cierpliwość zawsze zostaje nagrodzona. Ten człowiek nie zagubił się w mrokach oświecenia. Na swoją miarę je rozświetlał. Świadectwem życia. Przykładem. Co o tym czasie złym pisze demokratyczna encyklopedia? Zacytujmy: „Oświecenie, jako wiek rozumu czy wiek filozofów – nurt kulturalny oraz okres w historii Europy przypadający na lata 1688–1789. W rozumieniu szerszym: epoka w dziejach kultury europejskiej między barokiem a romantyzmem. Wszystkie nazwy oddają przełomowy charakter tej epoki. Oświecony, czyli wyzwolony z wszelkich więzów, rozum ludzki ma być światłem