Niektóre są naprawdę maleńkie – mierzą zaledwie 30 cm. Wysokość innych sięga nawet metra. Ważą od 1 do 5 kilogramów. Operowanie taką lalką za pomocą długiego drąga, dodatkowo zanurzonego w wodzie, nie może być łatwym zadaniem.
Nie może być łatwym zadaniem i z całą pewnością wymaga krzepy. Właśnie dlatego w północnowietnamskich wioskach animatorami lalkowych teatrów na wodzie mogli być tylko mężczyźni. Tradycja wodnych spektakli wywodzi się właśnie stamtąd.
Zaczęło się podobno w okolicy delty Czerwonej Rzeki. Rzeki, która większą częścią odcinka płynie przez południowo-wschodnie Chiny. Dopiero ostatnie 400 km pokonuje północnym terytorium Wietnamu, by minąwszy sławne Hanoi, wpaść do Zatoki Tonkińskiej Morza Południowochińskiego. Tradycja wodnego teatru lalek rozpoczęła się właśnie w takim pejzażu.
Pejzażu pełnym bagien, ciągnących się po horyzont rozlewisk, jezior i rzek. Dla miejscowych rolników woda od zawsze była błogosławieństwem. Stanowiący podstawę
SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów oraz lektora na gazetapolska.pl
Miesięczny dostęp do wszystkich treści serwisu www.gazetapolska.pl.
Masz już subskrypcję? Zaloguj się
* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas [email protected]
