„Święte miasto” z szatą Chrystusa

Ten zakątek z żadnej innej strony nie prezentuje się tak pięknie i wyraźnie jak właśnie stąd. Gdy nasze terkoczące auto ostatkiem sił wdrapie się na pobliskie wzgórze i na chwilkę się zatrzyma, abyśmy wreszcie mogli wyjść na zewnątrz, by popodziwiać. Bo rzeczywiście z góry widać ją najlepiej. Dopiero z tej perspektywy człowiek widzi, jak dalece pofałdowany jest okoliczny teren. Jak gęsto usiane pagórki wżynają się w kolejne doliny. Jak rzeki agresywnie podmywają kolejne podnóża. Lepszego miejsca praprzodkowie praojców, którzy za kilka tysięcy lat będą zakładać państwo o nazwie Gruzja, znaleźć nie mogli.

Śródgórska dolina w widłach dwóch rwących rzek. Tej największej w kraju: Mtkwari – brązowej i zamąconej. I drugiej, nieco innej, bo turkusowej: Aragwi – wzdłuż której starożytne armie rzymskie, perskie czy mongolskie wytyczyły sobie wojenny szlak ufortyfikowany, prowadzący z Azji do Europy. Dziś nazywany Gruzińską Drogą Wojenną. Miejsce, gdzie pasma Wielkiego i Małego