Gdy lepiej nie wstawać zbyt wcześnie

Chwila odpoczynku. Żeby ustabilizować wciąż wirujący przed oczami obraz, chowam na krótki moment twarz w dłoniach. Błąd. Momentalnie pojawiają się nudności. Muszę się wyprostować, aby zaczerpnąć powietrza. Przechylanie głowy w dół nie jest w tej sytuacji najlepszym rozwiązaniem. A tym bardziej zakrywanie twarzy dłońmi, co blokuje dostęp powietrza. Co się ze mną właściwie dzieje? Skąd ten stan? Usiłuję szybko sporządzić w głowie krótką analizę ostatnich godzin mojej podróży. Może w ten sposób odnajdę przyczynę. Po chwili wytężonej pracy umysłu już chyba wiem. Ciąg przyczynowo-skutkowy zaczyna mieć ręce i nogi. Kilka godzin temu przyjechaliśmy z kolegą do filipińskiej miejscowości Bontoc. To ponad dwudziestotysięczne miasteczko w środku północnej części filipińskiej wyspy Luzon. Dwadzieścia kilometrów stąd rozciągają się najsłynniejsze tarasy ryżowe świata: Batad Rice Terraces, z zamieszkującym je plamieniem Ifugao. Niewiele dalej leży inna interesująca osada: Sagada – z porannym