Polityka, sport i... Eric Cantona

Sport miesza się z polityką. Na każdym kroku. Ci, którzy mówią inaczej, to głównie hipokryci. Ostatnio na stadionie Legii odbyło się pożegnanie Artura Boruca, bramkarza reprezentacji Polski, a także m.in. Celticu Glasgow. 

Właśnie Glasgow jest świetnym przykładem, jak bardzo choćby futbol jest przesiąknięty polityką. Są tam dwa kluby – Celtic, którego kibice są katolikami, i Glasgow Rangers, którego fani to protestanci. Piłkarz Celticu Tommy Burns powiedział kiedyś: „W Glasgow połowa ludzi cię nienawidzi, a druga połowa myśli, że jesteś ich własnością”. Koresponduje z tym wypowiedź byłego kapitana Rangersów Terry’ego Butchera, który przed meczem oldbojów z odwiecznym rywalem mówił: „Od lat nie miałem okazji kopnąć piłkarza Celticu”. Skoro jesteśmy przy Szkocji, to przypomnę transparent wywieszony przez kibiców jej reprezentacji na mistrzostwach świata w Hiszpanii (1982), gdy grała z ZSRS. Transparent był krótki i dowcipny: „Komunizm vs Alkoholizm”.  W piłce