Tutaj jeszcze nikt o wiośnie nie myśli… Miasto zimy

Tallin jest zimny, ale i przez to jakby piękniejszy. Gdy stopi się śnieg, Stare Miasto wygląda tak, jakby czegoś mu brakowało. Jakby straciło coś z urody. Dopiero umalowane w śnieżny makijaż, przypudrowane mrozem zaczyna wyglądać po swojemu.

Przesuwająca się w cieniu warownych murów Tallina lekko przygarbiona sylwetka nie rzuca się w oczy. Człowiek niesie jakieś torby. Gdy jest w połowie drogi, między jedną wieżą strażniczą a dru-gą, skręca w lewo i wchodzi na kamienne podwórko. Następnie przez kilka chwil mocuje się z za-klinowanymi drzwiami. W pewnym momencie musi pomóc sobie nogą. Drzwi otwarte. Może je teraz za sobą zatrzasnąć. Musi to jednak zrobić możliwie mocno. Inaczej się nie zamkną – zamek jest już bardzo stary. A drzwi zamknąć trzeba możliwie szczelnie. W środku mieszkanka i tak jest wyjątkowo zimno – nawet wiosną. Każda nieszczelność wykrada bezcenne ciepło. Dla poprawy termiki nasz bohater przesuwa za sobą dużą zasłonkę. To powinno pomóc.