Niewdzięczność i mściwość

Kolumna wojsk maszerujących 8 czerwca 1946 roku ulicami Londynu podczas Parady Zwycięstwa liczyła 15 kilometrów. Szli przedstawiciele prawie 30 państw koalicji antyhitlerowskiej: Anglicy, Amerykanie, Francuzi, Grecy, Czesi, Norwegowie, Belgowie, Holendrzy, a także żołnierze z Meksyku, Libanu, Brazylii, Chin, Luksemburga, Etiopii, Iranu, Fidżi czy Seszeli. Nie było natomiast Polaków, żołnierzy armii najdłużej walczącej z III Rzeszą i czwartej pod względem liczebności. Swych najwierniejszych sojuszników nie zaprosili Brytyjczycy. Przyszły premier Harold Macmillan w liście do gen. Andersa pisał, że postawa brytyjskich władz wzbudziła w nim uczucie „smutku, a nawet wstydu”, zaś marszałek RAF Philip Joubert de Ferté z goryczą pytał: „Czy wszyscy straciliśmy poczucie przyzwoitości i wdzięczności?”.

Nieobecność polskich żołnierzy na Paradzie Zwycięstwa była jednym z elementów gry toczącej się między legalnymi władzami Rzeczypospolitej, komunistycznym rządem w Warszawie oraz