Szaleńczy upór lefebrystów?

„Aż do ostatniego dnia miałem nadzieję na gest życzliwości, a przynajmniej zwykłego zrozumienia ze strony Stolicy Apostolskiej. Ale konsekracje zostały potępione, a surowość podjętych sankcji jest bezprecedensowa… To potępienie, całkowicie niesprawiedliwe, stanowi ogromne upokorzenie dla tych, którzy nie mają innego celu niż obrona prawdziwej wiary i praca nad zbawieniem dusz. Pragnę jednak, żebyście wiedzieli, iż to głębokie upokorzenie, które dotyka zwłaszcza członków Bractwa, ma w oczach Boga sens, którego nie powinniście przeoczyć” (ks. Davide Pagliarani, przełożony Bractwa św. Piusa X, 18 lipca br.).

Mateusz Matyszkowicz w artykule „Tradycja wraca mimo zaklinaczy” („GP”, 29.07.2026 roku) przedstawił Bractwo św. Piusa X – po głośniej czerwcowej ekskomunice – jako ekscentryczną grupę duchownych kierującą się niezrozumiałym uporem, lekceważeniem Stolicy Apostolskiej i dziwną fobią wobec reform Soboru Watykańskiego II. Może nie taka była intencja autora, nie uczynił tego