Kogo nie boli, temu powoli…

W przestrzeni publicznego przekazu są tematy o charakterze upychaczy, którymi wypełnia się czas antenowy oraz zagraca szpalty gazet, kiedy nie dzieją się większe sensacje. Do takich upychaczy zaliczyć można zdrowie i związaną z nim publiczną opiekę zdrowotną – ochronę czy służbę. Co jakiś czas zmienia się moda w nazewnictwie, lecz przez to los pacjentów się nie poprawia.

Nie wiem, dlaczego wycofujemy się z pojęcia „służba zdrowia”. Myślę, że to przez egoizm i zarozumialstwo. Dziś nikt nikomu nie chce służyć. Oddaliliśmy się kosmicznie od zachęty: „Jeden drugiemu brzemiona noście”. Wielu z nas chce być bogiem i panem własnego losu, a także władcą otoczenia, rozbudzając w sobie zaborcze instynkty. Powiadają, że „człowiek” to brzmi dumnie, ale współczesny homo sapiens na ogół czuje się upokorzony, gdyby miał służyć drugiemu. A przecież to takie piękne i czysto ludzkie, jeśli możemy cokolwiek z siebie ofiarować drugiemu człowiekowi. 

Magia uprzejmości 

Pamiętam