Koszmar w cieniu ukraińskiego nacjonalizmu

Głównym celem OUN-B, tj. Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów – odłamu Bandery – skonsolidowanej na kongresie w Wiedniu w 1929 roku, było „oczyszczenie” Wschodniej Rubieży Rzeczypospolitej z polskiego żywiołu.

Przez ponad 600 lat Polacy kształtowali piękne krainy Kresów Wschodnich, czekających przez długi czas „dzikiej historii” na troskliwego gospodarza. I gdyby nie zdrada w XVI wieku Bohdana Chmielnickiego, sprzymierzonego z Tatarami, polskie państwo sięgałoby pewnie aż po „Dzikie Pola”, a także inaczej potoczyłyby się losy Rzeczypospolitej. Ślady, jakie pozostawili po sobie Polacy, przez całe wieki zagospodarowując Kresy Wschodnie, mogłyby być dumą niejednego narodu. Potężne zamki obronne, rozbudowane miasta, sieć dróg, przemysł wydobywczy, później przetwórstwo, wybitny poziom myśli naukowej oraz kultura i sztuka, i to najwyższych lotów, a generalnie awans cywilizacyjny tamtych ziem – to w historii państwowości polskiej chlubne karty, przed którymi chylili czoła