Niebo, czyli piekło

„Niebo. Rok w piekle” (reż. Bartosz Blaschke) to podobnie jak „Heweliusz” opowieść o latach 90. w przepoczwarzającej się Polsce. O ile jednak netflixowa produkcja o katastrofie promu była mocnym oskarżeniem powstającej na fundamentach PRL-u III Rzeczypospolitej, o tyle serial HBO pokazuje mroczne społeczne tło tamtej rzeczywistości. Jeszcze więcej mówi o „najntisach” ponura książka Sebastiana Kellera, na której podstawie powstał film z Tomaszem Kotem w roli głównej.

Zanim zdecydowałem się obejrzeć serial „Niebo. Rok w piekle”, wysłuchałem audiobooka „Niebo. Pięć lat w sekcie”. To właściwie książka autorstwa byłego członka niesławnej grupy religijnej, która na początku lat 90. osiadła w Majdanie Kozłowieckim (gmina Lubartów, województwo lubelskie). Jej pełna nazwa to Zbór Leczenia Duchem Świętym „Niebo”, a liderem był nieżyjący już Bogdan Kacmajor, pochodzący z Elbląga bioenergoterapeuta. I jak to zwykle z takimi postaciami bywa – charyzma lidera i nimb cudotwórcy doskonale