Widok znad końca świata

Istnieją w życiu każdego wędrowca takie widoki, które działają niczym magnes. Jak dobrze zaprojektowana busola, którą ktoś kiedyś ustawił. I która wciąż działa. 

Ta busola prowadzi nas często nawet przez kilka lat. Ot, obejrzane gdzieś przypadkowo zdjęcie. W pożyczonej od kumpla książce, w gazecie, czasem gdzieś przelotnie na ulotce reklamowej. Fotografia, która pracuje, która daje czas, prowokuje. Z czasem okazuje się właśnie wspomnianą busolą, która prowadziła nas dzień po dniu do celu.

Nie ukrywam, że u mnie też było podobnie z pewnym zdjęciem przedstawiającym daleką północ Skandynawii. Zdjęciem, które nieopatrznie kiedyś gdzieś zobaczyłem, chcąc nie chcąc zapamiętałem i które nie dawało mi spokoju.

– Stefan, na pewno chcemy tam jechać? – siedzący obok mnie na miejscu pasażera Krzysztof nie ma tęgiej miny. Ściana deszczu obija przednią szybę do tego stopnia, że wycieraczki nie nadążają za usuwaniem nadmiaru wody. Widoczność w ciągu ostatnich kilku minut