Himalajski Matterhorn

To bez wątpienia wyjątek. Spośród tylu najpiękniejszych gór świata, dla których widoku trzeba zwykle naprawdę sporo trudu, ta jedna jest na wyciągnięcie ręki. Machhapuchhare widać bowiem z każdego dachu Pokhary.

Jak zgaduję, szukacie pokoju? – chudy, ciemno opalony chłopak szybko wyłapuje nas, gdy wysiadamy z głośnego i mocno rozklekotanego autobusu, który właśnie przywiózł nas z Kathmandu. Oto jesteśmy w Pokharze, drugim pod względem liczby mieszkańców mieście Nepalu. To miejskie poddasze najwyższego pasma na Ziemi.

Chłopak to typowy „wyłapywacz”, jakich zatrudniają właściciele tutejszych hoteli, hosteli i guesthouseów. Za każdego, kogo przyprowadzą, otrzymują zwykle niewielką prowizję. Jednemu właściciel odpali 400 rupii (równowartość około 10 zł), innemu 600. To zarobek, którym niejeden szukający w Nepalu zajęcia nie pogardzi. Jeszcze kilkanaście podobnych osób jak my i chłopak będzie miał całkiem porządną dniówkę. Swoją drogą, przy innych potencjalnych zajęciach