„To wyznajemy, czego nas nauczono”

Cesarz Konstantyn Wielki opowiadał Euzebiuszowi z Cezarei dzieje swojego burzliwego i aktywnego życia. „Powiedział, że w godzinach popołudniowych, kiedy słońce zaczynało się już skłaniać ku zachodowi, zobaczył na własne oczy znak triumfalny w postaci krzyża ze światła na niebie, powyżej słońca, i był na nim umieszczony napis mówiący »Pod nim zwyciężaj«. Na ten widok zdumienie ogarnęło jego i całe wojsko, które szło za nim w tej ekspedycji i stało się naocznym świadkiem cudu”. Ta wizja oraz późniejszy od niej – i słynniejszy – sen cezara stały się punktem zwrotnym w dziejach cesarstwa, chrześcijaństwa i całego świata.

Wstraszliwy 14. dzień wiosennego miesiąca nissan – znany nam jako Wielki Piątek – uczniom Jezusa Chrystusa wydawało się, że runął świat. Lecz już trzy dni później, w niedzielę, Chrystus Żywy ukazał się niewiastom i uczniom zmierzającym do Emaus. A potem On przyszedł do zalęknionych apostołów zamkniętych w Wieczerniku „z obawy przed żydami” i pozdrowił ich