Miasto surowe

O tym mieście nie poczytamy w atrakcyjnych katalogach biur podróży. I nawet trudno się temu dziwić. Bo Borysów jest troszkę nudnawy. Dla niektórych wręcz brzydki. To jednak tylko przykrywka.

Lato 1514 roku. Chłodniejsze powietrze znad Rusi nie zwiastuje niczego dobrego. Da się w nim wyczuć jakąś zastygłą grozę, nastrój zbliżających się ważkich wydarzeń. Zresztą od lat wiele na nie wskazuje. Przecież nie tak dawno polski król podpisał sojusz z krymskim chanem Menglim I Girejem. Tatarzy dostali od Polaków zielone światło na wyprawę na Moskwę. Do tego po śmierci Aleksandra Jagiellończyka jego żona, Helena Moskiewska, nie zgodziła się przejść na katolicyzm. Odmówiono jej więc koronacji. Moskwie to także nie mogło się podobać. Było już jasne, że zbliża się wielkie starcie.

I rzeczywiście. Dochodzi do niego 8 września. Pod Orszą oddziały dowodzone przez hetmana wielkiego litewskiego ks. Konstantego Ostrogskiego niszczą przeważające liczebnie wojska moskiewskie. Król