Pierwsze Boże Narodzenie

„Rzekł im więc Jezus: Jeszcze przez krótki czas jest wśród was światłość. Chodźcie, póki światłość macie, żeby was ciemności nie ogarnęły; a kto chodzi w ciemności, nie wie, dokąd idzie. Póki światłość macie, wierzcie w światłość, abyście byli synami światłości. (…) Kto we Mnie wierzy, nie we Mnie wierzy, ale w Tego, który Mię posłał. I kto Mnie widzi, widzi Tego, który Mię posłał. Ja jako światłość przyszedłem na świat, aby nikt z tych, co wierzą we Mnie, nie pozostał w ciemności” (J 12; 35, 44-46). Tak Jezus, kilka dni przed Ofiarą na Krzyżu, wyjaśniał uczniom cel i sens swego pojawienia się na ziemi.

Słońce wschodzi, nieustannie odmierzając dni i lata, księżyc regularnie rośnie, by potem maleć, powtarzają się pory roku, cykle wegetacyjne przyrody, ludzie rodzą się, starzeją i umierają, rzeki wciąż zmierzają do mórz. Wszystko się zmienia, lecz pozostaje takie samo. Nawet wcześniejsza gorączkowa aktywność ludzi budujących państwa, burzących je, by znowu odbudować, zastygła