Jeśli ktoś ma sumienie, to nie przejdzie obojętny

Trudno sobie wymyślić bardziej wstrząsające sceny niż płacz matki księdza Michała Olszewskiego, którego widok po miesiącach uwięzienia poruszył całą Polskę. Jednocześnie w tym czasie w Niemczech odbywała się uroczystość wręczenia Donaldowi Tuskowi nagrody za walkę o przywracanie praworządności. Wyróżnienie odbierał jego główny siepacz od prześladowania opozycji – Adama Bodnar. Sam Tusk wystraszył się protestów Polaków oburzonych łamaniem praw człowieka i nie przyjechał. Ogromnym rozczarowaniem dla mnie było zachowanie pastora Joachima Gaucka, kiedyś działacza antykomunistycznej opozycji, a później prezydenta Niemiec, który podziwiał „odwagę” Tuska. Choć politykę Niemiec wobec Polski od lat uważam za niebezpieczną i pełną hipokryzji, to sądziłem, że można znaleźć tam ludzi, którzy wyciągnęli wnioski z ich niechlubnej przeszłości. Zaliczałem do nich pastora Gaucka. Widać zwyciężyły racje polityczne podsuwające im pomysł wspierania w Warszawie osób pozbawionych skrupułów, a nawet