W papuaskiej chacie nad świecą. Szczęcie bez cywilizacji

Papuaski busz. Gdzieś widać unoszący się nad lasem dym. Ktoś wypala trawę. Znak, że zbliżamy się do zabudowań. I rzeczywiście, wąska asfaltowa nitka powoli zaczyna wbijać się klinem pomiędzy bujne lasy, zielone pagóry i wyrastające nie wiadomo skąd słomiano-gliniaste chatki.

Leśna chatka zlokalizowana jest w osadzie Kasap. Docieramy tutaj po całodziennej jeździe przez papuaski interior. Pełen zdumiewających, odludnych miejsc. Z widocznymi raz po raz prostymi chatkami wyrastającymi gdzieś przy drodze. Drodze, która dla tutejszych mieszkańców jest jedynym kontaktem z jakąkolwiek cywilizacją. 

W Kasap będziemy żyć w jednej z takich właśnie chatek. W takich miejscach – schowanych w buszu i odseparowanych od świata – uśpione i stępione w cywilizcji i zgiełku miasta zmysły zaczynają wreszcie pracować. Człowiek dopiero teraz uczy się, że może widzieć tyle szczegółów, że jego słuch jest predestynowany, żeby słyszeć aż tak wiele drobiazgów.

Tak jest