Ulewa po amazońsku. Deszczowa piosenka

Wystarczy jedno spojrzenie, aby momentalnie zorientować się, że to już nie są żarty. Nas naprawdę zalewa! Przymocowana do brzegu piroga z każdą minutą nabiera coraz więcej wody. Opróżnianie jej wiaderkami zaczyna nie wystarczać. A deszcz znowu się nasila.

A zapowiadało się tak spokojnie. W naszych planach miała to być kolejna spokojna noc, jedna z wielu spędzonych w wenezuelskiej selwie. Kilka dni temu pożegnaliśmy się z Indianami plemienia Yekuana. Nie było łatwo opuścić sielankową wioskę Culebra. Ostatnie rozmowy, prezenty. Wspólne picie sfermentowanej chichy. Opływanie okolicznych dorzeczy Rio Cunucunuma. Wszystko to w poczuciu spełnienia, głębokiej satysfakcji i wewnętrznego spokoju, że oto jesteśmy w jednej z najpiękniejszych i najbezpieczniejszych lokalizacji na świecie. Głęboka, nietknięta cywilizacją selwa. Gęsta puszcza i ta wykarczowana leśna polana pośrodku z kilkunastoma ulepionymi z wysuszonej gliny indiańskimi chatkami. Wieczorne rozmowy przy