Wieszcz Ukrainy

Moskiewska telewizja, nadając niedawno reportaż z kijowskiego Majdanu, pokazała młodą Ukrainkę, recytującą do mikrofonu powszechnie znane słowa „Testamentu” Szewczenki: „Pochowajte taj stawajte, kajdany porwite, taj wrażjoju złoju krowju wolu okropi te”. Moskiewski sprawozdawca, typowo dla kremlowskiej narracji, komentował: – Na Majdanie wciąż padają słowa ociekające krwią

Taras Szewczenko to największy poeta Ukrainy, twórca jej poezji narodowej. Zwolennicy „normalizacji” na Ukrainie, czyli jej rusyfikacji, nader często szydzili, dowcipkując, że dla Ukraińców Szewczenko to:  „Ta-ras Szewczenko, ta-dwa Szewczenko, ta-tri Szewczenko”. I nic poza nim.
Oczywiście było to typowe moskiewskie propagandowe kłamstwo, gdyż na Ukrainie nie brakowało wybitnych poetów i prozaików piszących, mimo rosyjskich szykan, w języku swoich przodków – po ukraińsku.

Poeta malarz
Taras Szewczenko urodził się przed dwustu laty, 9 marca 1814 r., jako syn pańszczyźnianego chłopa ze wsi Meryńcy, powiat zwenihorodski, w kijowskiej guberni (dziś w rejonie zwenihorodskim obwodu czerkaskiego na Ukrainie), w ówczesnej Małorosji. Cesarz w Petersburgu był carem Wielkiej, Białej oraz Małej Rusi, ukraiński język traktowany był zaś jako miejscowa gwara języka rosyjskiego, tępiona urzędowo od czasów Katarzyny II. Taras Szewczenko zasłynął za młodu jako utalentowany malarz, dzięki czemu został uczniem wybitnego rosyjskiego artysty – Karła Briułłowa, który przyczynił się do wykupienia uzdolnionego chłopskiego syna z poddaństwa. By tego dokonać, Karl Briułłow namalował obraz, który wystawił na publiczną licytację. Pierwszym głośnym obrazem Szewczenki, który niestety nie zachował się do naszych czasów, był „Chłopiec-żebrak dzielący się swą jałmużną z psem”, namalowany w 1839 r. Obraz ten został nagrodzony przez Akademię Sztuk Pięknych w Petersburgu srebrnym medalem. W 1840 r. Szewczenko wydał pierwszy tom wierszy pt. „Kobzar” (Lirnik)....
[pozostało do przeczytania 67% tekstu]
Dostęp do artykułów: