„Siejemy podczas wojny, zbieramy w czasie pokoju”. Niemieckie firmy w okresie III Rzeszy

„Im Kriege säen, im Frieden ernten” – takim sloganem reklamowym Deutsche Bank w 1941 roku zachęcał Niemców do oszczędzania. Wiele niemieckich firm oraz osób prywatnych kierowało się tym hasłem i korzystając z koniunktury, odkładało pieniądze na przyszłość. I chociaż ówczesna reichsmarka była walutą solidną, opartą na parytecie złota, to znacznie bezpieczniejsze i bardziej perspektywiczne było inwestowanie gotówki w gwałtownie rozwijający się sektor przemysłowy albo – w przypadku osób prywatnych – w szlachetne kruszce, kosztowności i dzieła sztuki. Podaż takich artefaktów na rynku wewnątrzniemieckim gwałtownie wzrosła po 1939 roku. 

W ostatnich latach intensywniej rozwinęły się badania nad historią gospodarczą III Rzeszy. Prace m.in. prof. Götz Aly’ego sprawiły, że trudniej jest teraz postrzegać niemiecką ideologię rasistowską jako jedyną przyczynę wojennych zbrodni. Mocno bowiem wybrzmiewa kwestia, czy to rasizm wpływał na morderczy wyzysk ekonomiczny