POZA ASFALTOWYM ŚWIATEM

Jakby się zastanowić, to każdy rodzaj miłości do samochodów jest równocześnie pragnieniem rywalizacji z naturą. Swoistą batalią, podszytą nawet czymś w rodzaju pychy, próbującą udowodnić, że człowiek jest w stanie naturę pokonać. 

W Formule 1 czy innych wyścigach bądź rajdach samochodowych chcemy udowodnić, że potrafimy przemieszczać się znacznie szybciej, niż pozwala nam na to nasza budowa. Jeździmy szybciej niż gepard biega. Ba, potrafimy poruszać się w maszynach szybciej od najszybszego ssaka na ziemi, nie tylko ścigając się w wyścigach, lecz także jeżdżąc po autostradach. Buńczucznie wykorzystujemy potęgę ludzkiego umysłu, żeby budować coraz doskonalsze maszyny do przemieszczania się. Niejedno jednak imię ma miłość do motoryzacji. To nie tylko zamiłowanie do prędkości, pędu. To także chęć przekraczania granic, eksplorowania nowych terenów, chęć bycia tam, gdzie jeszcze niewielu było przed nami. Dlatego wymyślono samochody terenowe. Byłem ostatnio na