Wtedy skończył się piękny, radosny świat…

Liczby, dziesiątki liczb. Wyrażają miliony, miliardy wreszcie biliony w różnych walutach: złotych, euro, dolarach, również reichsmarkach. Próbują rzeczowym językiem matematyki podać to, co niewyrażalne w żadnym języku: ogrom polskich strat, polskiego cierpienia. Zza liczb wyłania się to najważniejsze, to, co utraciliśmy, co Niemcy zniszczyli i czego żadna siła, żadne pieniądze nam nie zwrócą: nasz świat, nasza przyszłość. One – jak powiedział jeden ze świadków napaści Niemiec 1 września 1939 roku – właśnie wtedy się skończyły.

Pierwszy dzień września – każdy Polak doskonale wie, co oznacza ta data, każdy ją pamięta z lekcji historii. Lecz od tego roku może ona oznaczać coś więcej niż tylko wspomnienie niemieckiej agresji na Polskę. Tego dnia przedstawiony został raport o polskich stratach poniesionych przez Polaków i Polskę w czasie wojny i okupacji. Tego dnia – o czym poinformował Jarosław Kaczyński – podjęta została decyzja o rozpoczęciu procesu ubiegania