Zawód? Powołanie? Sztuka? Wiele lat ciężkiej pracy

Lekarz – najstarszy zawód świata. Zawód zaufania publicznego. Zawód zawsze potrzebny, w każdym państwie i ustroju. Czy aby na pewno jest to zawód? Wiele mówi się o tym, że trzeba mieć powołanie do stania się lekarzem, sporo też o tym, iż medycyna jest sztuką. Przypatrzmy się temu, jak zostaje się lekarzem. Wbrew pozorom trzeba przejawiać od młodości zdolności humanistyczne, aczkolwiek przy technicyzacji medycyny matematyka staje się coraz ważniejsza. Po podjęciu decyzji o studiowaniu medycyny czeka nas sześć lat nauki, pamięciowej, teoretycznej i na koniec upragnionej praktycznej. Ale bez „wkucia” kilkunastu tysięcy stron o anatomii, fizjologii, normach badań laboratoryjnych nie możemy zacząć praktyki. Po sześciu latach, z tytułem lekarza, tak naprawdę zaczynamy dopiero praktyczną naukę zawodu, trwającą na ogół kolejne sześć lat. Potem zaczynamy się doskonalić, nadal uczyć, ale już w sposób ukierunkowany i gdzieś w wieku 40 lat, po 20 latach nauki, osiągamy poziom