Długa droga „Zapory”

Jednoosobowym „plutonem egzekucyjnym” okazał się być „kat z Mokotowa”, st. sierż. Piotr Śmietański, doświadczony morderca, który strzałem w tył głowy zabił też innych bohaterów walki o wolną Polskę, m.in. rok wcześniej rtm. Witolda Pileckiego, a w lutym 1951 r. mjr. Zygmunta Szendzielarza „Łupaszkę”, legendarnego dowódcę 5. Brygady Wileńskiej AK.

Major cc Hieronim Dekutowski „Zapora” był bez wątpienia pierwszoplanową i najwybitniejszą postacią zbrojnego podziemia antykomunistycznego na Lubelszczyźnie. Jest znakomitym przykładem ciągłości walki o niepodległość Polski, prowadzonej kolejno z okupantem niemieckim, a po jej zakończeniu z reżimem komunistycznym przez dziesiątki tysięcy żołnierzy Polskiego Państwa Podziemnego, którzy swoją antykomunistyczną walkę podjęli wraz z wkroczeniem na polskie ziemie Sowietów, mając w swoim bojowym dorobku wieloletnie zmagania z Niemcami.

Z Polski do Polski

Hieronim Dekutowski urodził się 24 września 1918 r. w Dzikowie, na przedmieściach Tarnobrzegu, jako najmłodsze, dziewiąte dziecko Jana Dekutowskiego (blacharza, członka PPS i piłsudczyka) i Marii z d. Sudacka. W domu panowała atmosfera patriotyczna. Pamiętano zarówno o tradycji Legionów Polskich, jak i wojny polsko-bolszewickiej, w której brał udział jego brat Józef. Ukończył szkołę powszechną w Tarnobrzegu, a następnie tamtejsze Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Hetmana Jana Tarnowskiego. Był harcerzem, a także członkiem Sodalicji Mariańskiej i szkolnego hufca Przysposobienia Wojskowego. Planował studiować we Lwowie, ale uniemożliwił mu to wybuch wojny.

Hieronim nie został zmobilizowany i z początkiem września 1939 r. wyjechał wraz z siostrą do Lwowa. 17 września przekroczył granicę z Węgrami, gdzie został internowany. Po brawurowej ucieczce z obozu, przez Jugosławię i Włochy, przedostał się w listopadzie do Francji, gdzie otrzymał przydział do 4. psp 2. Dywizji Strzelców Pieszych, z którą walczył w obronie wzgórz...
[pozostało do przeczytania 72% tekstu]
Dostęp do artykułów: