Ballada o seryjnym samobójcy

W prawdziwych historiach opisanych przez Kanię wszystko dzieje się na opak – policja bywa niekompetentna i w ciągu pierwszych godzin śledztwa głównie zaciera ślady.   Z całą pewnością nie jest to książka dla lemingów. Nie jest to rzecz dla ludzi pogrążonych w iluzjach i pragnących jednego – nie budzić się. Na czym polega  ta iluzja? Na tym, że żyjemy w normalnym państwie, zapewniającym nie tylko ciepłą wodę w kranie, ale przede wszystkim poczucie bezpieczeństwa, ładu, sprawiedliwości. Porażającym elementem pracy znakomitej dziennikarki śledczej Doroty Kani „Cień tajnych służb” jest nagromadzenie zdarzeń. O większości z nich coś z grubsza wiedzieliśmy – bywały tematem nagłówków gazet, głośnych, niekończących się śledztw, zaskakujących procesów. Ze wszystkich wyziera obraz naszego państwa – nieskutecznego, bezradnego, skorumpowanego, przestraszonego – państwa po wielekroć niezdającego egzaminu. Opisywane zdarzenia mogłyby stanowić kanwę  niejednego pasjonującego kryminału, ale tylko