Obywatele drugiej kategorii? Środowisko osób z niepełnosprawnością wciąż czeka

Zmagania środowiska opiekunów osób z niepełnosprawnościami z systemem mają długą i smutną historię. Kolejne protesty tylko to potwierdzają, podobnie jak niedawne głośne wystąpienie pełnomocnika rządu ds. osób niepełnosprawnych, Łukasza Krasonia, przed niemal zupełnie pustą salą sejmową.  Rozgoryczenie jest wielkie, dotyczy nie tylko obecnej władzy, lecz także poprzedniej. A przecież prędzej czy później wróci moment, gdy politycy prawicy będą musieli zmierzyć się z tym wyzwaniem. Jeżeli wierzymy, że inne państwo jest możliwe, wypadałoby w końcu serio potraktować jedną z najsłabszych grup społecznych w Polsce.

Gdy pytam znajome osoby, które należą do środowiska opiekunów i opiekunek osób z niepełnosprawnością, czy zechciałyby zabrać głos w tekście, słyszę nieufność. Z reguły pada jeden argument, którego nie sposób bagatelizować: „Od lat jesteśmy traktowani instrumentalnie; politycy i media interesują się nami lub tracą zainteresowanie w zależności od tego, kto jest u władzy