Ziemkiewicz tłumaczy nam świat

Z góry ostrzegam: „Czas bezprawia” Rafała Ziemkiewicza to kontrowersyjna lektura. Jako noworoczny prezent może wywołać rodzinny skandal, jeśli upominek trafi do zwolennika lub zwolenniczki coraz bardziej głupio uśmiechniętej walczącej demokracji. Ale skoro Bóg się narodził, to niech Tusk truchleje. 

W wakacyjny czas, w podróży planowo opóźnionym pociągiem dalekobieżnym miałem okazję przysłuchiwać się rozmowie dwóch studentów. Jeden z nich był wielkim zwolennikiem publicystyki Rafała Ziemkiewicza i w ferworze dyskusji zaczął przekonywać pasażerów, że warto, a wręcz należy przeczytać „Michnikowszczyznę”. Podróżująca z dziećmi Ukrainka grzecznie potakiwała, starszy pan ostentacyjnie zasłonił się naczelnym organem Polskiej Zjednoczonej Partii Europejczyków, czyli „Gazetą Wyborczą”. Uśmiechałem się powściągliwie, zdumiony nieco, że w czasach social mediów ktoś jeszcze tak płomiennie zachwala sążnistą, politycznie niepoprawną eseistykę polityczną. Przypomniały mi się czasy