Komisja kompromitacji

„Komisja nie odtajni dokumentów, nie mamy takiego zamiaru, dlatego z wyrozumiałością liczmy na to, że to, co dziś będę mógł powiedzieć, będzie dla państwa wystarczające” – takimi słowami przywitał w ubiegłym tygodniu publiczność gen. Jarosław Stróżyk, obecny szef SKW, podczas prezentacji „głównych tez z jawnej części raportu”. Raportu, jaki przygotowała powołana przez Donalda Tuska i kierowana przez Stróżyka tzw. komisja ds. badania wpływów rosyjskich i białoruskich w czasach rządów PiS. I na tym w zasadzie mógłby skończyć, bo to uchroniłoby go przed poważniejszą kompromitacją.

Znany Czytelnikom „Gazety Polskiej” głównie za sprawą „Resetu” i „Zgody” Stróżyk wybrał jednak scenariusz przeciwny, i to pomimo tego, że już w sierpniu, gdy Donald Tusk przedstawił niespełna 1,5-stronicowy „efekt” ówczesnych prac komisji, i machając jedną stroną A4 zapowiadał na koniec października całość raportu, wiadomo było, że kierunek, w jakim idzie „komisja”, to w najlepszym razie ślepy zaułek