Kościół – arka, winnica i skała

W czasach ewidentnego kryzysu Kościoła powszechnego praca wielkiego erudyty ks. Waldemara Chrostowskiego „Przymierze z Bogiem” to wspaniałe sięgnięcie do źródeł Kościoła, który jest wspólnotą wiernych i kapłanów, owiec i pasterzy. Autor zaczyna więc od Starego Testamentu, od przymierza zawartego przez Abrahama z Bogiem, zwracając uwagę na głęboko symboliczny sens metafory, przedstawiającej Boga jako pasterza, a lud wybrany jako owczarnię. Ta przenośnia nabiera nowego znaczenia w Nowym Testamencie, gdzie Jezus okazuje się Barankiem Bożym, ofiarowanym za grzechy ludzkości. 

Wydarzenia opisane w Pięcioksięgu – potop, wieża Babel czy ofiarowanie Izaaka – znajdują odpowiedniki w dziełach Ewangelistów. Upadek wieży Babel powstałej z ludzkiej pychy okazuje się zapowiedzią zburzenia świątyni jerozolimskiej, ocalenie Noego podczas potopu rzutuje na żeglarskie doświadczenia Jezusa i jego uczniów na jezierze Genezaret, podobnie jak niewola babilońska antycypuje przyszłe rozproszenie