Germanizacja zysków, polonizacja strat

Stare społeczne hasło, pokazujące skutki najbardziej drapieżnych odmian kapitalizmu, mówi o prywatyzacji zysków i uspołecznianiu strat. W naszych realiach coraz lepiej widzimy, że koalicja 13 grudnia coraz chętniej w sprawach gospodarczo-infrastrukturalnych stawia na niedorozwój. Modernizacja istnieje dla nich tylko w kwestiach obyczajowych.

Platforma Obywatelska od swoich początków uwielbiała przedstawiać się jako partia technokratów, która dzięki znajomości neoliberalnych reguł gry stanowi awangardę społeczno-gospodarczej transformacji Polski. Zapomniana już dziś doktryna „ciepłej wody w kranach” pokazywała Donalda Tuska niemal jako poprawioną wersję Edwarda Gierka. Młodsi nie pamiętają, że przed 2015 rokiem liberalno-lewicowe media chętnie opisywały lidera PO jako merytorycznego polityka, który nawet jeśli „musi być trochę socjaldemokratą”, to przecież dba o rozwój polskiej przedsiębiorczości i jest gwarantem wolnorynkowych reguł gry. Igrzyska nienawiści i demontaż