Posmoleńska nienawiść

Już ponad trzynaście lat minęło od „katastrofy” pod Smoleńskiem. Ciągle jednak odczuwamy w sposób bezpośredni skutki tego, co się wydarzyło w 2010 roku. Nie tylko w sensie bezpośrednio politycznym, lecz także atmosfery, w której żyjemy.

W jakiejś mierze wylew chamstwa, brutalności, wulgarności rozpoczęty tuż po Smoleńsku – całe to szambo lewackiej nienawiści w rodzaju „zimnego Lecha” z puszek czy sikania na znicze – otworzyło wrota do maniakalnej agresji w życiu publicznym. Niesławne osiem gwiazdek i wulgarne wrzaski w wykonaniu najbardziej znanych artystów to elementy tej zmiany cywilizacyjnej – ponure i niestety nieodwracalne. I zapewne byśmy w takiej skali tego szaleństwa, tej agresji nie mieli, gdyby nie Smoleńsk właśnie, czyli gdyby nie wpływ Moskwy na to, co się dzieje nad Wisłą. To ta, może mało widoczna, ale jednak bardzo sprawcza ręka Rosji miała tu właśnie kluczowe znaczenie. Także przez ludzi wpływu – umocowanych w wielu wrażliwych dla