Oto grupa osób w zamkniętym pomieszczeniu w czasach trwających za ścianą walk podczas Powstania Warszawskiego. Bohaterowie nakładają na siebie zakaz poruszania tematów przygnębiających. Muzeum Powstania Warszawskiego sięgnęło po tekst „Kwatera bożych pomyleńców” Władysława Zambrzyckiego, tworząc spektakl o tym samym tytule w reżyserii Katarzyny Kasicy.
Afrykander, Quadratus, Tatar i pan Wincenty to odpowiednio lekarz, dziennikarz, inżynier i doktor nauk humanistycznych. Mężczyźni wraz z dwiema kobietami obiecują sobie, że nie będą rozmawiać o smutnych rzeczach, będąc jednocześnie w tragicznych okolicznościach czasu i miejsca. Tkwią bowiem w sercu miasta ogarniętego wojną w czasie Powstania Warszawskiego.
Eksperyment, który stworzył Zambrzycki, pisząc „Kwaterę bożych pomyleńców”, jest niezwykły w skutkach. Bohaterowie rozmawiają o książkach, Bogu, medycynie, w przerwie grając w nieistniejące szachy, przesuwając pionki po wyłącznie narysowanej przez
SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów oraz lektora na gazetapolska.pl
Miesięczny dostęp do wszystkich treści serwisu www.gazetapolska.pl.
Masz już subskrypcję? Zaloguj się
* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas [email protected]
