Marcowe „zasługi”

Już w kwietniu 1968 roku Wojciech Jaruzelski został ministrem obrony narodowej PRL – w nagrodę za marcowe „zasługi” dla komunistycznej władzy. O co chodzi? Z jednej strony o inwazję na Czechosłowację, którą współorganizował i o której potem mówił: „Doświadczenie wykazało, że pomoc ta była konieczna i przyszła w porę”. 

Z drugiej strony to dławienie wystąpień studentów, które oceniał: „Nasza kadra występowała z pałkami jako aktyw partyjny – dobrze, że nie z bronią, czego wróg bardzo pragnął”. Ale najważniejszy powód awansu towarzysza generała wymienił szef jego ochrony, płk Artur Gotówko, w rozmowie z Henrykiem Piecuchem, w książce „Byłem gorylem Jaruzelskiego”: „Jaruzelski miał niepodważalne zasługi w odżydzaniu armii”. „Spowodował usunięcie z wojska 1400 oficerów LWP pochodzenia żydowskiego. Proces ten trwał aż do początków lat osiemdziesiątych” – napisze Lech Kowalski, biograf Jaruzelskiego. Czystek dokonywał wspólnie z gen. Mieczysławem Moczarem, który