Na własne życzenie

Iluż rządzących w ciągu dziejów ulegało złudzeniu, że krótka, zwycięska wojna może być remedium na wszelkie problemy wewnętrzne? Nie sięgając w odległą historię, wystarczy spojrzeć na ostatnie dekady. 

Reżim „czarnych pułkowników” w Grecji pragnął podreperować swoje notowania, przyłączając niepodległy Cypr. 15 lipca 1974 roku dokonano w Nikozji zamachu stanu. W odpowiedzi Turcja dokonała desantu, Grecy otrzeźwieli i w parę dni było już po juncie. W podobną pułapkę wpadli w 1982 roku argentyńscy generałowie, pragnący „wyzwolić” prawie bezludne Falklandy spod brytyjskiej dominacji. Nie docenili determinacji Margaret Thatcher. Brytyjczycy uporali się z agresorami w dwa miesiące, a nie minął rok i Argentyna wróciła na łono demokracji. Tocqueville zauważył, że zła władza w największe opały wpada wtedy, kiedy próbuje zostać dobra. W końcu Francuzi obalili nie despotycznego Ludwika XIV, tylko jego safandułowatego, poczciwego potomka. Potworami byli Iwan Groźny,