Miłość i Gwiazdy

Kolejny piękny film Marii Dłużewskiej – „Z Gwiazdami. Podróż bez końca”. Nie ukrywam, że jestem wielkim fanem Dłużewskiej – jej filmy bowiem, poza warsztatową biegłością, charakteryzuje wrażliwość, która jest mi niezmiernie bliska. 

Oko, serce, dusza, myśl – muszą iść razem w oglądzie świata, wtedy opowieść wybrzmiewa w pełni i pozostawia trwały ślad. Historia Joanny Dudy-Gwiazdy i Andrzeja Gwiazdy rozpoczyna się od ich dzieciństwa, doświadczeń wojny, komunizmu, zsyłek, deportacji, komunizmu w wydaniu zbrodniczym, czysto sowieckim. To początek drogi, w której bolszewickie zło staje naprzeciw ich życia. Co pozwala im trwać ciągle i ciągle w zalewie tego zła, w jego kolejnych odmianach i formach – zarówno na sowieckiej ziemi, jak i potem, w rzeczywistości Polski zagrabionej, okupowanej, zniewolonej? Po pierwsze, korzenie – trzymanie się tego, co wszczepione w duszę z rodzinnego wychowania i domu. Ze Słowackiego, z Liceum Krzemienieckiego, z tego co polskie.