Nienawiść

Powrót Donalda Tuska do czynnej polityki przyniósł to, co zwykle ten człowiek przynosi – nienawiść. 

Obecny lider PO zna na pewno wiersz Wisławy Szymborskiej pod tym tytułem. Napisany w 1992 roku po obaleniu rządu Jana Olszewskiego, podczas nocy triumfu agentów SB w Sejmie 4 czerwca. Miał uderzać w prawicę, w premiera Olszewskiego, w jego ministrów, w tym w Antoniego Macierewicza, najgoręcej wtedy atakowanego przez ówczesnych „demokratów”  (w dużej części nadal obecnych w życiu publicznym). Szymborska była rasową poetką – napisała wiersz uniwersalny, którego strofy przychodzą na myśl, gdy dziś patrzymy na pana Tuska i jego polityczny zaciąg. „Spójrzcie, jak wciąż sprawna, / jak dobrze się trzyma / w naszym stuleciu nienawiść. / Jak lekko bierze wysokie przeszkody. / Jakie to łatwe dla niej – skoczyć, dopaść”.

W drogim garniturze, śnieżnobiałej koszuli, bez krawata – dobrze się trzyma. „Przed nami miesiące i tygodnie ciężkiej pracy (…), to początek