Bezczelne skutki braku dekomunizacji

Okrągły Stół i tajne układy Kiszczaka z tzw. reprezentantami opozycji tak dalece zdemoralizowały i skaziły nasze życie publiczne, że dziś byli komunistyczni renegaci, tacy jak Rosati, Borowski, Cimoszewicz czy Miller, wypowiadają się publicznie na równych prawach jak ludzie cierpiący kiedyś z powodu komunistycznych represji. Historyczne kłamstwa, produkowane przez byłych komunistów i ich dzieci, traktowane są na równi z faktami o ich zbrodniach.

Ciągła obecność byłych komunistów w naszym życiu publicznym jest prawdziwym miernikiem głębokości i realności polskich przemian po 1989 roku. Tak zwana III Rzeczpospolita, określana przeze mnie Republiką Okrągłego Stołu, nie tylko realnie nie odcięła się od dziedzictwa komunistycznej zdrady polskich interesów, lecz zezwoliła także na proces „reprodukcji zdrajców”. Z rodzin komunistycznych siepaczy wywodzi się kolejne pokolenie renegatów, którzy mają nieproporcjonalnie dużo do powiedzenia.  Dopóki nie skończymy z tym