Oni nas uszlachetniają

To są boży ludzie, którzy naprawdę z Nim rozmawiają. Nie można ich wykluczyć kompletnie, wyciąć i powiedzieć, że tacy ludzie nie powinni się rodzić – mówi Renata Jasińska. Z dyrektorką i założycielką Teatru Arka Renatą Jasińską rozmawia Dobromiła Wrońska Od kilkunastu lat w Teatrze Arka obok aktorów profesjonalnych grają adepci – osoby niepełnosprawne. Czy łatwo jest prowadzić taki teatr? Nie ukrywam, zdarzają mi się załamania. W takich chwilach zastanawiam się – po co ja się za to wzięłam? Jestem niezłą aktorką, mogłabym pracować w państwowym teatrze bez problemów finansowych, nie miałabym na głowie tego wszystkiego i żyłabym sobie spokojnie. Ale na moje myślenie o teatrze wpłynęło to, co robiłam w stanie wojennym, kiedy prowadziłam niezależny teatr Scenę Czterdzieści i cztery. Odczuwałam wtedy ogromną satysfakcję, bo to były duże misteria, na które przychodziło bardzo wielu ludzi. I ten teatr, tak bardzo wtedy autentyczny, zaspokajał moje ambicje