Skąd przybywamy, dokąd idziemy?

Popularność książek Dana Browna jest odwrotnie proporcjonalna do ich wartości. Dla mnie są to bryki historyczne, pełne koncepcji z drugiej ręki, zręcznie zmieszane z przewodnikami turystycznymi. W dodatku podlane sosem swoistej antychrześcijańskiej filozofii przy zachowaniu pozorów obiektywizmu. Tak było w przypadku „Kodu Leonarda da Vinci”, eksploatującego wątek rzekomych potomków Chrystusa i Marii Magdaleny, tak jest w najnowszym „Początku”. Tyle że o ile „Kod” miał demistyfikować Jezusa, o tyle „Początek” uderza w samego Boga, a właściwie we wszystkie religie, które zamierza zdemaskować genialny miliarder Kirsch (ot, taki Soros z mózgiem Einsteina). Jak zwykle u Browna znajdziemy liczne zbrodnie, pościgi, ucieczki oraz papierowe charaktery z profesorem Langdonem na czele. Tym razem towarzyszy mu piękna kobieta Ambra Vidal, dyrektor Muzeum Sztuki Nowoczesnej. Całość wieńczy przewrotna pointa, jakby zerżnięta z mojego pierwszego, napisanego przed 45 laty opowiadania