Anulowanie przestróg Staszica i Cieplińskiego

Stanisław Staszic, kiedy Rzeczpospolita chyliła się ku upadkowi, wewnętrznie zdezintegrowana, zdradzana przez swoje elity opłacane przez dwory sąsiednich krajów, przestrzegał: „Paść może i naród wielki, zniszczeć tylko nikczemny”. W „Przestrogach dla Polski” przedstawiał recepty na uzdrowienie życia politycznego oraz oświaty, kontynuując działania Stanisława Konarskiego (Collegium Nobilium), który odważył się być mądrym, ucząc krytycznego myślenia, aby odróżniać dobro od zła, nikczemność od przyzwoitości. Podobną patriotyczną i mądrą postawę w czasach instalacji zbrodniczego systemu komunistycznego wykazywał skazany na śmierć niezłomny Łukasz Ciepliński, co obrazują jego grypsy pisane do syna z celi więziennej. Pouczał: „(...) musisz kształcić swój charakter (silna wola, dzielność, pracowitość, inicjatywa, umiłowanie szlachetnych celów) bez niego niczego nie osiągniesz”, „Co szlachetne i wielkie – przyjmuj. Co płytkie i nikczemne – odrzucaj”. To były przesłania, przestrogi dla