Koalicja przemocy

Tusk przyzwyczaił nas już, że traktuje swoich koalicjantów jak ścierki, którymi wyciera własne brudy. Niczym sprawny gangster, którym, przynajmniej w wymiarze politycznym, na pewno jest, zmusza ich do współudziału w swoich przestępstwach. Bardzo często to oni ostatecznie muszą wziąć – personalnymi decyzjami i podpisami – odpowiedzialność za ewidentnie kryminalne działania uśmiechniętego premiera. Żeby jednak wymusić tego typu „lojalność” ze strony swoich koalicjantów, Tusk musi ich wciąż terroryzować, mieszać z błotem, pokazywać, co ich czeka, jeśli ośmielą się chociaż zaznaczyć swój sprzeciw wobec jego działań. Ofiarą tej – nie ukrywajmy – po prostu mafijnej taktyki padł Hołownia, obiektem nienawiści premiera stała się także dzisiejsza przewodnicząca Polski 2050 Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz. W obu wypadkach Tusk nasłał swoich najbrutalniejszych, najbardziej prymitywnych cyngli medialnych na rodziny tych polityków, uaktywnił także gigantyczne farmy trolli, które rozkręciły w