Ta władza gnije. I szkodzi Polsce

Zapaść ochrony zdrowia, wzrost bezrobocia do 4 proc., kolejna fala masowych zwolnień w PKP Cargo, strajki pracowników Krajowej Administracji Sądowej, ZNP (sic!) zapowiadający możliwe protesty nauczycieli, głucha wściekłość środowiska naukowego, do niedawna murem stojącego za koalicją 13 grudnia. Na to wchodzi Donald Tusk cały na biało, przepraszam – wjeżdża na coraz bledszej szkapie i zmęczonym głosem, waląc w sejmowy pulpit, mówi: „PiS, PiS, PiS”. I śmieszy, tumani, przestrasza.

Dziesięć dni po II turze wyborów prezydenckich, które przyniosły zwycięstwo dotychczasowemu szefowi Instytutu Pamięci Narodowej Karolowi Nawrockiemu, rząd Donalda Tuska otrzymał w Sejmie wotum zaufania. Ale politycznej zgnilizny nie da się upudrować. I chodzi nie tylko o to, że Demagog znów bez problemu wytknął liderowi rządzącej koalicji kłamstwa i manipulacje. Tym razem dotyczyły wysokości inflacji obecnie i za rządów Zjednoczonej Prawicy, genezy zmiany programu 500 plus na 800 plus, tzw. afery