Trzecie pokolenie AK i trzecie pokolenie UB

12 milionów Polaków. Na tyle na łamach „Gazety Wyborczej” wyliczono liczbę Polaków zainteresowanych tym, by kontynuować walkę o „domknięcie systemu”, której twarzą oprócz Tuska, Bodnara i Giertycha stała się Ewa Wrzosek.  Jeśli to prawda, to pozostaje nam „tylko” zmobilizować pozostałą większość. Bo żaden „Wielki Przełom” nie nastąpi. 

Rząd obecny pracuje bardzo dużo, a tylko reakcjoniści, bandy leśne i ich opiekunowie nie doceniają jego pracy” – ubolewał 3 stycznia 1947 roku niejaki Jerzy Lis, polityk prokomunistycznego Stronnictwa Ludowego. Rzecz miała miejsce podczas posiedzenia Miejskiej Rady Narodowej w Górze (woj. dolnośląskie). Działo się to tuż przed sfałszowanymi wyborami i w czasie wzmożonej walki ubecji i Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego z podziemiem niepodległościowym i wszystkimi, którzy mieli czelność je wspierać. Ale komunistyczna propaganda przez niemal cały krwawo-smętny czas Polski Ludowej określała żołnierzy drugiej konspiracji mianem „leśnych band”. W