Zwalczanie patologii patologiami

W polskiej domenie akademickiej nie ma ośrodka monitoringu patologii akademickich, o co walczyłem przez lata, więc znajomość skali patologii nie jest najlepsza. Może o to chodzi? Komisje etyczne, nawet te najwyższego szczebla, robią wrażenie, jakby swoje powinności jedynie pozorowały, i trudno je zainteresować na poważnie upadającą etyką środowiska akademickiego. To, co powinno być karane w naszym systemie, jest dozwolone. Proceder ustawianych konkursów uważany jest za normalność, plagiaty i inne niegodziwości nie szkodzą profesorom, którzy tytuł otrzymali przed laty i mogą sobie nadal plagiatować i nikczemnie postępować. Nikt im tytułu nie odbierze. System jest przyjazny patologiom, więc czego można się spodziewać? Moje plagi akademickie (tak w formie felietonów w GP, jak i w postaci książek), mimo apeli o merytoryczną dyskusję, krytykę, są przemilczane. Ze wstydu? Braku merytorycznych argumentów? Jeśli są ataki, to w formie hejtu personalnego. Środowisko w niemałym stopniu