Początek końca

Dzień, w którym Nowoczesna Petru przeskoczyła sondażowo zamierającą Platformę i w dodatku nastąpiło to w strefie stanów średnich, oznacza początek nowej epoki. Kres epoki przejściowej, którą rozpoczęła ucieczka „Słońca Peru”, a zakończyły październikowe wybory. Bezprzedmiotowa staje się już dyskusja, kto przejmie ostatecznie schedę po pani Kopacz (a faktycznie po Tusku), tylko dla kogo masa upadłości posłuży jako budulec, bo wątpię, żeby wielu interesował dalszy dryf na topiącej się krze lodowej. Znakomita część platformersów przepłynie zapewne do nowej formacji liberalnej, ale co z resztą? Co z tymi, którzy postawili na lewicę? Będą czekać na nowe wybory? A co z niedobitkami konserwatystów? Czy po wszystkich zaszłościach zakołaczą do drzwi PiS? Można powiedzieć: nie nasz kłopot. Nie sądzę zresztą, żeby Petru, postrzegany jako człowiek banków i „układu zewnętrznego”, zdołał odbudować dawny elektorat PO. Kiedy minie „efekt świeżości”, pozostanie zapewne  w środku pola